z domu Waszczuk
Urodzona w 1924 r. w Brześciu nad Bugiem.
W 1940 za próbę przekroczenia sowieckiej granicy została z matką osadzona w więzieniu i zesłana na Syberię nad rzekę Ob. W sierpniu 1942 ewakuowana z polskim wojskiem do Persji, gdzie w Isfahanie, w dużym polskim ośrodku dziecięco-młodzieżowym, zdała małą maturę, a dużą w Libanie. W Bejrucie rozpoczęła studia farmakologiczne. Po przyjeździe do Wielkiej Brytanii pracowała między innymi dla Koła Byłych Wychowanków Szkół Polskich w Isfahanie i Libanie. Po osiedleniu się w Londynie rozpoczęła pracę w kancelarii prawnej swego męża Andrzeja Kamienieckiego i włączyła się w działalność Koła Byłych Wychowanków w Isfahanie i Libanie. Współredagowała biuletyn „MY”, którego pierwsze numery ukazały się w 1943. Artykuły i wspomnienia ogłasza w prasie emigracyjnej. Przez wiele lat pomagała w pracy ZPPnO, m.in. w porządkowniu archiwum i pomagając prof. Józefowi Garlińskiemu w organizowaniu spotkań literackich.
Współredagowała książkę Isfahan, miasto polskich dzieci, która w 1987 otrzymała nagrodę ZPPnO. W 1998 otrzymała nagroda ZPPnO za książkę Brześć, niezapomniane miasto uznaną przez Jury za najlepszą książkę poprzedniego roku, wydaną przez pisarza tworzącego poza Polską,
Mieszka w Londynie.
