Londyńska Nagroda Literacka

Londyńską Nagrodę Literacką ustanowiono w 1951 roku. Początkowo honorowano za całokształt twórczości pisarzy znanych, z liczącym się dorobkiem literackim. W 1957 r. po raz pierwszy przyznano nagrodę za konkretną książkę – została uhonorowana książka Czesława Miłosza Zniewolony umysł,  a wśród kolejnych laureatów znaleźli się m.in. znani autorzy mieszkający i tworzący poza krajem: Ferdynand Goetel, Maria Danilewicz Zielińska, Ignacy Wieniewski, Danuta Mostwin.

Nominacje za 2025 rok

W tym roku nagroda zostanie przyznana po raz 75. Jury nominowało dziesięć pozycji:

• Chłopiec wyklęty, Katarzyna Bzowska (Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie 2025)
• Szklany sufit języka. Trzynaście rozmów, Anna Frajlich, Sławomir Jacek Żurek (Wydawnictwo Austeria)
• Wańkowicz. Życie na kraterze, Łukasz Garbal (Wydawnictwo Czarne)
• W imię matki i córki, Brygida Helbig, Justina Helbig (Wydawnictwo W.A.B.)
• Równoległości. Parallelism, Anna Maria Mickiewicz (Dreammee Little City)
• Polski teatr emigracyjny w Wielkiej Brytanii, Kama Pawlicka (Wydawnictwo Naukowe UKSW)
• Pola. Ukryte życie Apolonii Machczyńskiej-Świątek, Grażyna Plebanek (Wydawnictwo Agora)
• Amerykański sen. Pokolenie Solidarności, Ewa Maria Slaska (Ewa Maria & Friends/Softvision)
• Co warte jest nazywania dziedzictwem? Wizje i rewizje historyczno-polityczne pisarzy emigracyjnych, Tadeusz Sucharski (Instytut Książki)
• Zbigniew Jasiński. Biografia nieznana, Bogumiła Żongołłowicz (Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie)

Nominacje wskazało jury w składzie: red. Regina Wasiak-Taylor (przewodnicząca, Londyn, UK); dr Justyna Gorzkowicz (North Hampton, UK); dr Adam Wierciński (Opole, Polska); dr Aleksandra Ziółkowska-Boehm (Delaware, USA).

– Przyznawanie londyńskiej nagrody ludziom pióra mieszkającym poza Polską ma dla nich duże znaczenie – powiedziała PAP polska pisarka z USA Aleksandra Ziółkowska-Boehm. – Czują się nie tylko uhonorowani w swojej pracy, ale także chodzi o dodatkowy szczególny szacunek dla języka polskiego. Tym bardziej że jest to język, którym posługują się i w którym tworzą poza granicami kraju. To „literackie” spotkanie pisarzy, którzy mieszkają w różnych krajach i na różnych kontynentach, ale znają się z lektur swoich książek, daje satysfakcję, poczucie łączności z kulturą polską i oczywiście radość – mówiła.