Ludwika Amber

Home  »  Lista członków  »  Ludwika Amber

amber

Poetka, prozaik, tłumaczka poezji australijskiej.

Urodziła się w 1948 r. w Kowarach. W latach 1950-1969 mieszkała w Olsztynie. Studiowała psychologię na Uniwersytecie Warszawskim.
W Polsce pracowała jako nauczycielka Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych w Laskach. W 1981 r. działała w Związku Zawodowym „Solidarność”. Od 1982 r. mieszka z rodziną w Sydney (Autralia).

Jej wiersze drukowane były w językach polskim i angielskim, m.in. w pismach: „W drodze” (Poznań), „Integracjach” (Warszawa), „Australian Book Review” (Melbourne), „The Bulletin” (Sydney), „Przegląd Katolicki” (Sydney), „Ulitarra”(Sydney), „Southerly” (Sydney), „Nowy Dziennik” (Nowy Jork). Prowadziła warsztaty literackie i współpracowała z miesięcznikiem „Kurier Zachodni” (Perth, Australia). Poetka czytała swoje wiersze w wielu miastach Australii i Polski, a także w Londynie, Rzymie, Wiedniu i Wilnie. W styczniu 2004 r. czytała swoje wiersze w Operze Sydnejskiej podczas Festiwalu Kultury i Sztuki Polskiej POLART.

Jest autorką wierszy, opowiadań, przekładów poezji australijskiej. W swojej twórczości nawiązuje m.in. do tematów związanych z Warmią i Olsztynem. Jej wiersze są tłumaczone na języki angielski, niemiecki, francuski, litewski.

Opublikowała tomiki wierszy:
Tamten brzeg, (Sydney 1990), Landscapes of the Memory (wyd. polsko-angieskie, tłum. Leon Komincz, Regina Bochat, Sydney 1991), Rozmowy z panią Drzewo (wyd. polsko-angielskie, tłum. Barbara Plebanek, Tony Howard, Sydney 1994), Nadzieja i inne wiersze (Sydney 1994), Na Ziemi pora kwitnienia (Warszawa, 1994), Praktykowanie życia (Sydney 1995), Ludzie i zwierzęta Sydney 1995/96), Uśmiech do Boga (Sydney 1995/96), Our Territory (wyd. polsko-angieskie, tłum. Richard Reisner, Wollongong University, 1997), Wędrujący ogród  (Lublin, 1998), Delfiny (Warszawa 2000), Pora kwitnienia (wyd. polsko-angielsko-niemieckie, tłum Dorothea Muller-Ott, Barbara Plebanek, Tony Howard, Kraków 2001), Ziemia Święta (Sydney-Kraków, 2003), Drzewa na pustyni. Nowe wiersze wybrane (Perth 2003),  Dwoje nad oceanem (Perth 2009), Australijska zima i inne wiersze, Geografia pamięci i inne wiersze (Olsztyn 2010).

Redagowała lub współredagowała antologie: Zielona zima. Antologia poezji polskiej w Australii (Lublin 1997), Many voices – szkice literackie (Sydney 2000), Billabong. Poezja australijska (Warszawa 2001).

„Goście jeszcze nadejdą” (1995) – adaptacja sceniczna poezji Ludwiki Amber, (reż. Stefan Mrowiński), prezentowana była w Sydney i Melbourne.

Na podstawie wierszy Ludwiki Amber powstało słuchowisko „Pora kwitnienia” zrealizowane w 2006 r. przez Teatr Polskiego Radia w Warszawie (adaptacja: Iwona Smolka, reżyseria: Jan Kukuła).

Nagrody i wyróżnienia:
„International Orderr of Merit”, Cambridge, Wielka Brytania 1994
Wyróżnienie ZPPnO za tom poezji „Uśmiech do Boga”, Londyn 1997
Nagroda literacka ZPPnO za twórczość poetycką i translatorską, Londyn 2003
Nagroda Fundacji Sztuki i wydawnictwa Anagram za tomy wierszy „Drzewa na pustyni” i „Ziemia Święta”, Warszawa 2005.

Poezja Ludwiki Amber – z własną wizją świata, wyczulona na konkret, dotykająca rzeczy – stara się oswoić każdą egzotykę, udomowić nie znane, sprawić, aby każda idea sprawdzała się w istnieniu realnym, bliskim człowiekowi. Ważne jest, mówi poetka, aby wpuścić do własnego domu świat, aby otworzyć wyobraźnię dla odmienności, aby nie zamykać się przed nie znanym. Wiersze wyłapują z codzienności i ze zwyczajnego życia wszystko, co nadaje mu blask, stwarza intymną wspólnotę między ludźmi. Poezja ta przekonuje nas, że istnieje rzeczywistość o wiele szersza, bardziej rozległa niż ta, która jest dana naszemu poznaniu. Na straży tej rzeczywistości stoją jej mieszkańcy: Aborygeni. W tej rzeczywistości jest zanurzona stara kobieta, która pod słońcem Australii wie, czym jest trwanie. Ta przeszłość, którą zna i teraźniejszość są zaledwie okruchami nie zmierzonego czasu, kiedy był wznoszony wspólny, ludzki dom. I można sądzić, że najważniejsza prawdą, jaką zdobyła ta poezja, jest przeświadczenie, że celem człowieka jest spotkanie samego siebie, trudne samopoznanie, będące spełnieniem życia.